|
شهیدان كه در آسمان ها كه در همین خیابان های گرفتار همچون عابرانی نورانی هر روز از كنار ما می گذرند و صدای خدا را نمی شنویم : « و لا تَحسبنّ الذین قتلوا فی سبیل الله أمواتاً ... » . ما ، امّا با عینك های دودی و غفلت های عمودی شب های جمعه به قبرستان ها می رویم و شهیدان برای ما فاتحه می خوانند ! و ما دوباره بر می گردیم به حُجره و بازار آرزوهایمان را می شماریم و ریشخند دنیا ! و هرگز با منطق عینك های دودی روشن نمی شویم كه : « عند ربّهم یرزقون » یعنی چه ؟ ! و روزها و هنوزها می گذرد و ما همچنان دست هامان خالی است ! »»»»» رضا اسماعیلی منبع : دوماهنامه حدیث زندگی
+  .: واله ی اهل بیت ( علیهم السّلام ) :.
|
|
|
||||||